OGSM staat voor Objective, Goals, Strategies en Measures: ambitie, doelstellingen, strategische keuzes en maatregelen. Het is een model om een hele strategie op één pagina vast te leggen: wat je wilt bereiken, hoe je weet dat je er bent, welke route je kiest, en wat je daar echt voor gaat doen. Één pagina, vier bouwblokken, en nergens om je te verstoppen.
Dat laatste is het punt. De meeste plannen lopen niet stuk op de inhoud maar op het aantal lezers. Een strategiedocument van veertig pagina’s wordt één keer gepresenteerd, landt in een gedeelde map en gaat nooit meer open. Een plan op één pagina blijft op tafel liggen.
Liever eerst kijken? Hier is OGSM in een paar minuten.
Waar OGSM voor staat
Elke letter is een vraag die het plan moet beantwoorden.
- Objective, de ambitie. Wat is onze ambitie, onze gedeelde droom? Eén of twee zinnen, in woorden, met een horizon.
- Goals, de doelstellingen. Hoe maken we die ambitie concreet en meetbaar? Hoe hoog leggen we de lat?
- Strategies, de strategische keuzes. Welke keuzes maken we om er te komen? En, net zo belangrijk: wat doen we niet meer?
- Measures, de maatregelen. Welke resultaten streven we na, hoe volgen we ze, en wie doet wat wanneer? Dit valt uiteen in indicatoren (je dashboard) en acties (je werk).
Van boven naar beneden gelezen vertellen de vier blokken één verhaal: hier gaan we heen, dit betekent dat in getallen, dit is de route die we kozen, en dit doen we er maandagochtend aan.
Waarom een pagina alles verandert
Een pagina heeft randen. Die beperking doet het werk.
Als alles moet passen, kun je niet elk idee opnemen, niet elke uitspraak afzwakken en niet elke afdeling tevreden houden. Je moet bepalen wat het zwaarst weegt. Teams vinden het gesprek over wat ze niet gaan doen vaak waardevoller dan het plan dat eruit komt.
Eén pagina doet ook iets wat een document niet kan: hij blijft zichtbaar. Je kunt hem aan de muur hangen, hem openen aan het begin van elke sessie, en de precieze regel aanwijzen waar het over gaat. Iedereen ziet in één oogopslag hetzelfde: de ambitie, de getallen, de keuzes en het werk, in één blikveld. Samenhang is dan niet iets wat je beweert, maar iets wat je kunt zien.
Er zit een addertje onder het gras, en dat is de moeite waard om ronduit te zeggen.
OGSM is simpel, en simpel is de moeilijke soort. De meeste teams hebben drie sessies nodig om één pagina te vullen.
Echte keuzes maken en ze kort opschrijven is hard werk. Houd je van wollig taalgebruik en durf je niet te kiezen, dan is OGSM niet voor jou.
De vier bouwblokken
De ambitie: je droom in woorden
De ambitie staat bovenaan en al het andere hangt eraan. Ze beschrijft wat je uiteindelijk wilt bereiken (de grote droom) en, in grote lijnen, hoe je dat van plan bent te doen.
Een bruikbaar patroon, geïntroduceerd door Marc van Eck en Ellen Leenhouts in Businessplan op 1 A4, is [DOEL] door [DOEN]:
Marktleiderschap bereiken binnen vijf jaar door elektrische mobiliteit voor iedereen bereikbaar te maken.
Over vijf jaar is de woningmarkt in onze gemeente in balans, bereikbaar en duurzaam door sneller te bouwen en duurzaam bouwen te belonen.
Beide helften tellen. Het doel geeft mensen iets om op te richten. Het door geeft ze richting over het hoe, en dat is wat voorkomt dat vijf teams dezelfde ambitie op vijf manieren uitleggen.
Een goede ambitie is ambitieus genoeg dat je ervoor moet werken, en geloofwaardig genoeg dat het team het probeert. Ze heeft een horizon, doorgaans drie tot vijf jaar, en dat is wat haar onderscheidt van een missie: een missie is tijdloos en een ambitie wordt vervangen zodra je haar hebt gehaald. Ze vermijdt managementjargon, want woorden als kwaliteit en excellentie betekenen wat de lezer wil dat ze betekenen. Ze geeft antwoord op de uitdagingen die je echt hebt. En ze past in één of twee zinnen, want niemand onthoudt een ambitie die een halve pagina vult.
De doelstellingen: je ambitie in getallen
Je hebt een inspirerende ambitie. Iedereen knikt. Maar bedoelt iedereen er hetzelfde mee?
Waarschijnlijk niet. Wat is “de meest innovatieve” precies? Wat geldt als “de beste werkgever”? Doelstellingen dichten dat gat. Ze zijn de kwantitatieve vertaling van de ambitie, en ze doen twee dingen.
Ze maken de ambitie concreet, zodat er geen ruimte overblijft voor concurrerende interpretaties. En ze maken haar meetbaar, zodat je aan het einde van je horizon ronduit kunt zeggen of je haar hebt gehaald. Haal je alle doelstellingen, dan heb je de ambitie waargemaakt.
Een paar voorbeelden:
- De omzet is met 25 procent gegroeid
- Nettowinstmarge boven 12 procent
- Medewerkerstevredenheid boven 8,5
- CO₂-uitstoot gehalveerd
- Marktaandeel in de Benelux boven 18 procent
Elke doelstelling noemt het onderwerp, de streefwaarde en de eenheid. “Meer omzet uit nieuwe producten” is geen doelstelling. “Vijf miljoen euro omzet uit producten die sinds 2026 zijn geïntroduceerd” is dat wel.
Houd de lijst kort. Drie tot vijf doelstellingen is normaal. Wat leuk is om te hebben hoort er niet op.
De strategische keuzes: de route die je kiest
De ambitie en de doelstellingen beschrijven de bestemming. De strategische keuzes beschrijven de route.
Strategie is uiteindelijk de kunst om een doel te bereiken met de middelen die je écht hebt. Het gaat erom het meeste te maken van beperkte tijd, beperkt geld en beperkte mensen. Elk uur en elke euro die je aan het ene besteedt, krijg je niet terug voor het andere.
Dat betekent dat een strategische keuze alleen echt is als ze iets uitsluit. Kun je niet zeggen wat je niet meer doet, dan heb je niet gekozen. Dan heb je de takenlijst verlengd. In de praktijk brengt het opschrijven van de lijst “doen we niet meer” vaak meer helderheid dan het plan zelf.
Drie dingen maken een strategische keuze echt. Samen moeten de keuzes optellen tot de ambitie, al kunnen sommige randvoorwaarde zijn (IT-systemen, mensen, communicatie) in plaats van directe bijdrage. Elke keuze moet richting geven, en daar helpt hetzelfde patroon [DOEL] door [DOEN] bij: marktaandeel in Europese markten vergroten door acquisitie in plaats van organische groei. En elke keuze heeft één eigenaar met naam.
Drie tot vijf inhoudelijke keuzes, plus maximaal twee randvoorwaarden. Daarboven heb je een takenlijst met kopjes geschreven.
De maatregelen: indicatoren en acties
Bij de maatregelen raakt het plan de week. Ze vallen in twee delen uiteen.
Indicatoren zijn je dashboard. Ze hangen aan een strategische keuze en maken die meetbaar, zodat je tijdens de uitvoering kunt zien of de route werkt. Acties zijn het concrete werk: wat wordt gedaan, door wie, wanneer.
Een nuttig onderscheid binnen je indicatoren is dat tussen inspanning en resultaat. Stel dat je de omzet van je producten wilt verhogen en je begint met het bellen van de honderd grootste bedrijven in je regio. Gesprekken gevoerd en brochures verstuurd meten inspanning. Producten verkocht aan nieuwe klanten en omzetgroei meten resultaat. Op resultaat ben je uit, maar dat laat zich pas op termijn zien. Ook inspanning volgen vertelt je vroeg of de keuze überhaupt wordt uitgevoerd, lang voordat het resultaat zichtbaar is.
Verhoudingen zijn doorgaans beter dan absolute getallen. Een budgetplafond vertelt je of je erbinnen bleef. Kosten per nieuwe klant vertellen je of het geld werkt, en soms is de eerlijke conclusie dat het budget omhoog moet.
Een actie heeft een werkwoord nodig dat je kunt afronden, een strategische keuze die ze dient, en één eigenaar met een datum. “Continu aandacht houden voor duurzaamheid” faalt op de eerste eis: er is geen eindtoestand, dus rapporteert de actie voor altijd hetzelfde bij elke sessie. En het geheel moet passen binnen de capaciteit die je echt hebt, en dat doet de eerste versie nooit.
Woorden, getallen, woorden, getallen
Er zit een ritme in een goede OGSM dat je makkelijk mist. De ambitie is woorden. De doelstellingen zijn getallen. De strategische keuzes zijn weer woorden. De indicatoren zijn getallen, en de acties zijn woorden.
Die afwisseling doet echt werk. Elke keer dat je van woorden naar getallen gaat, moet je specifiek worden over wat je net zei. Elke keer dat je teruggaat, moet je uitleggen waar de getallen voor zijn. Voelt een plan vaag, dan is dat bijna altijd omdat een van die overgangen niet heeft plaatsgevonden.
Een volledig voorbeeld
Hier staat een heel plan en geen illustratie ervan. Sunergie is het bedrijf dat in het boek wordt uitgewerkt: een leverancier van zonnepanelen die via installateurs verkoopt en tot nu toe ook rechtstreeks aan consumenten. Het heeft een veelbelovende dienst voor energiedelen waarvan de app blijft haperen, één Chinese leverancier voor de panelen, en marges die al jaren afkalven. Nieuwe eigenaren namen het over van de oprichter en willen een plan dat het bedrijf naar winstgevendheid brengt zonder op te geven waar het voor bestaat.
Ambitie
Over vijf jaar is Sunergie een succesvol internationaal bedrijf door het rendement van zonnepanelen te verbeteren, voor de consument en voor het klimaat.
Doelstellingen
- Rentabiliteit boven 15 procent
- Omzet boven €35 miljoen
- Actief in 5 landen, elk met minimaal €3 miljoen omzet
- Totaal opgewekte zonne-energie: 2,6 miljard kWh
- Net Promoter Score van 40
- Terugverdientijd van zonnepanelen 20 procent korter dan het branchegemiddelde
- Medewerkerstevredenheid boven 8,5
Indicatoren
- Concentratie installateurs: niet meer dan 10 installateurs vormen 80 procent van de omzet
- Omzet per installateur: boven €50.000 per kwartaal
- Tevredenheid installateurs: boven 8,5
Acties
- Behoeftenonderzoek onder huidige installateurs uitvoeren (Bram, Q1)
- Competenties van accountmanagers verbeteren (Yara, Q2)
- Extra capaciteit voor het accountteam aantrekken (Yara, Q2)
- Leadgeneratiecampagne voor installateurs starten (Bram, Q3)
- De eigen webshop voor consumenten afbouwen (Martin, Q4)
Indicatoren
- Omzetgroei per jaar: 15 procent
- Aandeel omzet buiten onze thuismarkt: 60 procent
- Landen waarin we actief zijn: 2
Acties
- Subsidies en exportondersteuning onderzoeken (Lisa, Q1)
- Behoeften van Duitse consumenten en concurrenten onderzoeken (Bram, Q2)
- Duitse installateurs selecteren en benaderen (Bram, Q4)
Indicatoren
- Tevredenheid over de dienst: boven 8,5
- Klachten teruggebracht: 80 procent
- Omvang IT-afdeling: 15 fte
Acties
- IT-afdeling opzetten en ervoor recruiten (Yara, Q2)
- Klantenpanel inrichten dat nieuwe functionaliteit stuurt (Martin, Q2)
- Klanten hun eigen data geven via de app (Martin, Q4)
- ISO 27001-certificering halen (Lisa, Q4)
Indicatoren
- Toegevoegde waarde per medewerker: €110.000
- Medewerkerstevredenheid: boven 8,5
- Opleidingsbudget benut: 100 procent
Acties
- Tweede paneelleverancier contracteren om afhankelijkheid te verkleinen (Lisa, Q1)
- Lean verbeterprogramma samen met medewerkers opzetten (Yara, Q3)
- Finance professionaliseren voor betere managementinformatie (Lisa, Q3)
- Elke medewerker een ontwikkelplan met budget geven (Yara, Q4)
Vier dingen zijn het waard om even bij stil te staan, want dat is hoe een plan eruitziet als het echt is in plaats van netjes.
Eén actie draagt de hele eerste keuze. De eigen webshop voor consumenten afbouwen. Dat kanaal levert vandaag geld op. Het beconcurreert ook de installateurs waarvan het bedrijf afhankelijk is, en sommige daarvan zijn er niet blij mee. Keuze één is niet “installateurs beter ondersteunen” als sentiment: het is een besluit om iets winstgevends te stoppen om je aan een kanaal te binden. Je kunt het er oneens mee zijn, en dat is de toets. Merk ook op dat de keuze als actie met een eigenaar en een kwartaal verschijnt, want een omzetstroom sluiten gebeurt doorgaans niet tenzij er iemands naam bij staat.
De doelstellingen antwoorden woord voor woord op de ambitie. Succesvol wordt rentabiliteit boven 15 procent en omzet boven €35 miljoen. Internationaal wordt vijf landen met elk €3 miljoen. Rendement voor de consument wordt de terugverdientijd en de NPS. Rendement voor het klimaat wordt 2,6 miljard kWh opgewekt. En dan medewerkerstevredenheid, die nergens in de ambitie staat: dat is een randvoorwaardelijke doelstelling, geen onderdeel van de ambitie, maar de ambitie is onbereikbaar zonder.
De derde keuze bestaat vanwege een zwakte. De dienst voor energiedelen neerzetten als betrouwbaar en innovatief is, ronduit gezegd, een antwoord op een app die stukloopt. Een IT-afdeling bouwen is niet glamoureus. Het is het eerlijke strategische antwoord wanneer je onderscheidend vermogen niet werkt.
Een risico dat het bedrijf kan breken, wordt in één regel afgehandeld. Tweede paneelleverancier contracteren. Eén actie, weggestopt onder de rentabiliteitskeuze, die een afhankelijkheid aanpakt die het bedrijf fataal kan worden. Goede plannen handelen de grote risico’s vaak in één weinig glamoureuze regel af.
De indeling doet ook werk. Elke strategische keuze heeft haar eigen indicatoren en haar eigen acties, op dezelfde rij, zodat je één lijn kunt volgen van “we kozen deze route” naar “zo weten we het” naar “dit is wie wat wanneer doet”. Die koppeling op rijniveau is het hele model in het klein.
En er zit een gat in, met opzet blijven staan. De doelstellingen zeggen actief in vijf landen; de indicator bij de internationale keuze zegt twee. Dat is niet tegenstrijdig, want de indicator is de streefwaarde voor deze periode en de doelstelling is de eindtoestand na vijf jaar. Maar het is precies het soort ding waarover in een sessie ruzie ontstaat als niemand hardop heeft gezegd welk getal wanneer geldt.
Het volledige voorbeeld, en een voor een non-profit →
Wil je de jouwe bouwen in een tool in plaats van in een document dat verloopt?
Start je gratis proefperiodeDoelstellingen of indicatoren? Het verschil waar mensen over struikelen
Hier lopen de meeste teams vast, en de meeste uitleg over OGSM slaat het volledig over.
Doelstellingen en indicatoren lijken op elkaar. Het zijn allebei getallen met streefwaarden. Het verschil zit in waar ze voor zijn.
Doelstellingen beschrijven de gewenste eindtoestand. Je gebruikt ze aan het einde van het plan om te bepalen of je de ambitie hebt gehaald.
Indicatoren gebruik je tijdens de uitvoering om te bepalen of je op koers ligt en snel genoeg gaat.
Waarom telt dat? Neem een snelgroeiend technologiebedrijf met als ambitie om over vijf jaar financieel succesvol te zijn, met een winstdoelstelling als een van de doelstellingen. De komende drie jaar is winst een verschrikkelijk stuursignaal: door zware investeringen zal het bedrijf verlies maken, precies zoals gepland. Sturen op de winstdoelstelling zou je vertellen om te stoppen met investeren, en dat zou garanderen dat je de ambitie mist.
Wat je in plaats daarvan nodig hebt, is een dashboard met indicatoren: aantal abonnees, gemiddelde abonnementsprijs, opzeggingen, klanttevredenheid. Die vertellen je elke maand of je op weg bent naar die winst, lang voordat de winst zelf er is.
Stuur op indicatoren. Word afgerekend op doelstellingen. Haal je ze door elkaar, dan raak je te vroeg in paniek of kom je er te laat achter.
Waar OGSM vandaan komt
OGSM heeft geen enkele uitvinder, maar wel een duidelijke lijn.
Het begint bij Peter Drucker in de jaren vijftig en Management by Objectives. Drucker betoogde dat organisaties zich op resultaten moeten richten: vertaal het doel van de organisatie in subdoelen, zodat elk team weet op welk resultaat het aanstuurt, en bepaal pas daarna welke activiteiten nodig zijn. Tijdens de uitvoering evalueer je resultaten en pas je activiteiten aan, want het doel komt eerst.
Japanse fabrikanten, Honda daaronder, verfijnden die ideeën in de naoorlogse decennia. Maar het was Procter & Gamble dat het model met vier blokken uitkristalliseerde en er een werkende managementpraktijk van maakte. Van daaruit verspreidde het zich. The Coca-Cola Company, Unilever, Mars, Toyota, Philips, BYD en Heineken hebben het allemaal gebruikt.
Hoe je er een maakt
Je hebt geen weken workshops nodig. Een team komt in drie sessies tot een stevige eerste versie.
De korte versie is vier stappen:
- Voorbereiding. Benoem de eigenaar, kies het team, en spreek af waar het plan voor is. Haal daarna de uitdagingen op die je echt hebt en formuleer ze als “hoe kunnen we…”-vragen.
- Ambitie. Brainstorm over de woorden die erin moeten, en schrijf dan de zin. Verwacht discussie. Dat is het punt.
- Doelstellingen en strategische keuzes. Maak de ambitie meetbaar, bepaal daarna de route, en wijs per keuze een eigenaar aan.
- Maatregelen. De eigenaren van de keuzes schrijven hun eigen indicatoren en acties, het team geeft feedback, en je prioriteert op waarde en haalbaarheid.
In de praktijk beginnen heel wat teams niet bovenaan. Sommige beginnen bij de strategische keuzes die ze al weten te willen, en werken terug naar de ambitie. Dat is prima. Er is meer dan één route naar binnen.
De vier stappen volledig, met de drie routes →
Een plan is niets zonder ritme
Bijna elk artikel over OGSM stopt bij de afgeronde pagina. Dit is het deel dat bepaalt of hij overleeft.
Het plan dat je in januari schreef, beschrijft een wereld die al is opgeschoven. Het schrijven is misschien twintig procent van het werk; de andere tachtig procent is doen, leren en bijsturen.
Dat ritme bestaat uit twee losse gesprekken, en ze gescheiden houden is wat ze allebei goed maakt.
De doensessie, elke maand. “Doen we de dingen goed?” Eigenaren rapporteren over hun acties voor de sessie, zodat het uur naar wat vastzit en wie hulp nodig heeft gaat. Kort en praktisch.
De bijstuursessie, elk kwartaal. “Doen we de goede dingen?” Je kijkt naar de trends van de indicatoren en vraagt of de route nog klopt. Soms is het antwoord dat een keuze die in januari juist leek dat nu niet meer is. Beter dat je dat in april ontdekt dan volgend januari.
Teams die de twee door elkaar laten lopen, krijgen het slechtste van beide. Maandelijkse sessies groeien uit tot strategiediscussies en de uitvoering valt stil, of de strategie wordt helemaal nooit ter discussie gesteld en het hele jaar gaat op aan het antwoord van vorig jaar.
Hoe de doensessie en de bijstuursessie echt werken →
Plannen verbinden tussen teams
Eén OGSM is overzichtelijk. Het interessante probleem begint bij vijf, of vijftig.
Als teams elk hun eigen plan hebben, moeten die plannen samenhangen: verticaal, zodat het plan van een team het niveau erboven ondersteunt, en horizontaal, zodat teams die van elkaar afhankelijk zijn niet stil tegengesteld trekken.
In de praktijk werkt dat via koppelingen en niet via kopieën. De ambitie van een team kan worden afgeleid uit een strategische keuze een niveau hoger. Een actie in het plan van het ene team kan zijn waar de keuze van een ander team op rust. Goed gedaan kun je een lijn volgen van één actie op een teambord tot aan de ambitie van de organisatie.
Hoe OGSM.online verbonden plannen samenhangend houdt →
OGSM of OKR?
Het eerlijke antwoord: ze lijken meer op elkaar dan de meeste vergelijkingen toegeven, en je kunt ze beide gebruiken.
Beide verbinden ambitie met meetbare resultaten. Beide bestaan om het plan van veertig pagina’s dat niemand leest om te leggen. De verschillen zijn echt, maar smaller dan het internet suggereert:
- Ritme. Vrijwel hetzelfde. Beide draaien op maanden en kwartalen. De maandelijkse doensessie en de bijstuursessie per kwartaal zijn het eigen ritme van het model in plaats van een afspraak erbovenop.
- Horizon. OGSM zet een ambitie voor drie tot vijf jaar en meet elk kwartaal daartegen. OKR stelt de doelen elk kwartaal opnieuw vast. Het verschil is dus niet snelheid; het is of de kwartalen een meetlat hebben.
- Strategie. Dit is het verschil dat telt. OGSM zet de strategische keuzes op de pagina. OKR vertelt je wat je moet bereiken; OGSM legt ook vast hoe je ervoor koos het te bereiken.
- Acties. In OGSM staan de acties op dezelfde pagina als de ambitie. In OKR staan ze doorgaans ergens anders, en dat is precies waar de vaart wegloopt.
Zijn je teams autonoom en hebben ze vooral richting op resultaten nodig, dan bewijst OKR zich goed. Wil je één plan dat richting, keuzes en uitvoering over meerdere teams verbindt, dan is OGSM het completere instrument, en je krijgt de kwartaalfocus er bij. Heel wat organisaties gebruiken beide: OGSM voor het plan op organisatie- en afdelingsniveau, OKR voor het kwartaal binnen teams.
De volledige vergelijking, inclusief wanneer je beide gebruikt →
Wie OGSM gebruiken
Bijna iedereen die een plan nodig heeft en beperkte middelen. In de praktijk zien we het werken voor:
- Zelfstandigen en snelgroeiende bedrijven
- Maakbedrijven en technische bedrijven
- Financiële instellingen en pensioenuitvoerders
- Zorgorganisaties
- Gemeenten en overheidsorganisaties
- Brancheverenigingen en vrijwilligersorganisaties
- Losse afdelingen en teams binnen grotere organisaties
- Individuen, als persoonlijk ontwikkelplan
De complexiteit verschilt enorm. De waarde niet: je bent goed voorbereid, je weet wat er moet gebeuren, en je kunt bijsturen.
Eén tegenwerping komt zo vaak voor dat we hem hier beantwoorden. “Wij zijn een mensenorganisatie: we gaan niet allemaal lijstjes bijhouden in een spreadsheet.” Elk team waarmee we hebben gewerkt, werd blijer zodra de inspanning zichtbaar resultaat begon op te leveren. OGSM gaat over de mensen in het team en de gesprekken die zij hebben; de pagina is alleen de plek waar die gesprekken worden vastgelegd.
Waar OGSM-plannen stuklopen
De meeste mislukkingen zijn geen mislukkingen van het model. Het zijn mislukkingen van kiezen en van ritme.
- Het plan zonder richting. Veertig pagina’s ronkend verhaal en verre horizonnen, zo breed dat elke activiteit ermee te verdedigen is.
- Het plan dat moet van de baas. Elk jaar geschreven, want zonder plan geen geld, en daarna nooit meer opengeslagen.
- Het schaduwplan. Er is een plan, en er is waar het team echt aan werkt. Wijken die af, dan is het plan decoratie.
- Te veel strategische keuzes. Zeven of acht “prioriteiten” betekent geen prioriteiten.
- Lege woorden. “Wij streven naar excellentie” is geen strategische keuze. “Klanttevredenheid boven 8,5” is iets waarin je ongelijk kunt hebben.
- Geen ritme. Het plan wordt geschreven, gevierd en nooit meer geopend.
Zeven manieren waarop een OGSM stukloopt, en hoe je elke repareert →
Toets de kwaliteit van je plan
Voordat je je OGSM klaar noemt, leg hem hier langs. Bewerkt naar de checklist uit het boek.
Ambitie. Is ze ambitieus maar haalbaar? Beschrijft ze zowel het doel als het doen? Sluit ze aan op je echte strategische uitdagingen? Is elk woord dat eruit kon geschrapt?
Doelstellingen. Maken ze elk onderdeel van de ambitie concreet? Heeft elke doelstelling een streefwaarde en een eenheid? Staat er alleen essentie op de lijst?
Strategische keuzes. Draagt elke keuze bij aan de ambitie of maakt ze die mogelijk? Geeft elke keuze richting? Zijn het echte keuzes, met een bijbehorende lijst van wat je niet meer doet? Heeft elke keuze precies één eigenaar?
Indicatoren. Maken ze de strategische keuze concreet? Zijn ze kwantitatief, met streefwaarde en eenheid? Kun je het getal elke periode ophalen zonder er eerst iets voor te bouwen? Zo niet, dan is het nog geen indicator.
Acties. Dient elke actie een strategische keuze? Heeft elke actie een eigenaar en een deadline? Is het geheel haalbaar binnen de echte capaciteit? Kan elke actie binnen één cyclus worden afgerond? Zo niet, breek hem op.
Het plan als geheel. Kan iedereen die erbij betrokken is het begrijpen? Is dit het enige plan voor dit team, zonder schaduwplan ernaast? Past het op één pagina? Heeft het één eigenaar?
Aan de slag
Drie dingen, in deze volgorde.
Zet de juiste mensen om de tafel. Het team dat het plan gaat uitvoeren, is het team dat het hoort te schrijven. Mensen verdedigen waarvoor ze hebben gevochten, en bergen op wat ze toegestuurd krijgen.
Begin bij de ambitie, en verwacht wrijving. De discussie over wat je echt wilt bereiken is de sessie, geen hindernis erin.
Verbind je daarna aan het ritme voordat je je aan het plan verbindt. Zet de maandelijkse doensessie en de bijstuursessie per kwartaal vandaag in de agenda voor het komende jaar. Een plan zonder ritme is een document. Een plan met ritme is een levend plan.
Tachtig procent is goed genoeg om te beginnen. De laatste twintig procent wordt geschreven door het plan uit te voeren, niet door er nog een sessie over te houden.
De rest van de gids
Het plan schrijven
- Een OGSM maken in vier stappen: eerst de voorbereiding, dan de vier blokken
- Het template: wat er in elk vak hoort
Het zien gebeuren
- Twee volledige voorbeelden: een commercieel en een non-profit, ingevuld
Het laten werken
- Het ritme: doensessie en bijstuursessie
- Jaarplanning: OGSM gebruiken voor de jaarcyclus
- Waarom plannen mislukken: zeven valkuilen en hun oplossing